< GönüL Çeşmesi - Blogcu





« Önceki Şiir ::

NedeN!?



Gözlerine dalıp gitmek isterdim

Ne zaman görsem seni yüzüm yerde

Ruhuna tutunup kos
mak isterdim

Ruhum yorgun görsem seni nerde?



Bazen bir berdus
bazense bir sarhos


Bazen cesur bir savas
çı at üstünde

Dilim simdi sus der kalbimse konus


Duygular katlandı mantıg
ım üstünde



Cogu zaman  asabiyim seni görünce

Neden böyle oluyorum ben Allahım

Kıskançlık mı hayır hasret yangınım


Yüzüm gülmeli degil
mi görünce seni

Bir serinlik sarmalı degil mi bedenemi


Neden dilim dilime dolasır 
 Allahım

Haykırmalı degil miyim yüzüne yüzüne

Benimse basim önüme düser üzüle üzüle




Neden sevdim seni hep yererken

Kaçmalı degil
miydim senden

Beni benden alan gülüs
ün mü yoksa

Ya endamın ya yürüyüsün zehirli bir oksa



Neden sevdim seni bu kadar

Girdin taa en kılcala kadar

Ya gel sev; ya öldür beni

Bitirmeden bu sancı beni..

Kimse VefaLı DeğiL Senin Kadar




Herkes çeker gider, kaLırız bir başımıza

Tutmaz kimse eLimizden senin kadar

Derman bekLerken zehir düşer aşımıza

Kimse vefaLı değiL bize senin kadar



AnLadık ki ey yar, Yar yok bize senden başka

Her ümitsizLik girdabında sen getirdin bizi aşka

Tut yine eLLerimizden açıLsın yine kapıLar

Zira yok vefaLı bize kimse, senin kadar



Yusufu nasıL koruduysan kuyuda öyLe koru bizi

Gözümüzde kuyu karanLığı, kaLbimizde yara izi

Karşımıza dikiLse Çin Seddi gibi koca duvarLar

Sen varsın, zira kimse vefaLı oLamaz senin kadar

Gurbetsin KaLbimde




Bir rüyaydın bir hayaLdin iLk başta
Ceylandın üveyiktin iLk bakışta
Rüya gerçek oLdu hayaL de hayat
CeyLan meLek oLdu üveykse kanat


Bir gurbettin kaLbimde bir hüzün
Bir Leylaydın içimde bir eyzün
Gurbet özLem oLdu hüzün de sevin
LeyLa mecnun etti eyzün de şirin

Bir keLebektin bir çiçektin baharda
GüLdün büLbüLdün şu çemenzarda
Kelebek hun oLdu çiçek de şen
BüLbüL yar oldu güL de güLşen


eyzün; hüzünLü eyLüL anlamına geLiyor burda ki anlamıysa 'hüzün'
hun; ateşe düşmek naLamındadır burda..