Biterken eLimden tutup çeken Yaradana bu şiir
AydınLığı bekLerken karanLıkta kaLanLara bu şiir
Tuhaf! Ne yazacağımı bende bilmiyorum bugün
Yazıyordum çünkü; yükselirdi güneş doğardı gün
Bugünse ne bir güneş var yanımda ne de bir yıldız
Ne sahte bir ışık kalmış, ne de yalancı bir mum
Bedenim kalabalıklar içinde .. ruhumsa pek bi yanlız
Çırpındı bedenim sonra titredi ve karardı ruhum
Kaçıp gitsem dedim ama kaçmak neye yarar
Alıp başımı gitsem de bu gidiş nereye kadar
Ne bir ışık var yolumu aydınlatan ne bir mum
Beklerken bir mesih; işte karşımda semum
Beklerken bir ışık, bin karanlık kılcalımda
Bir savrulmuşluk bin acı var kollarımda
Bilmiyorum ne zaman artık çıkarız aydınlığa
Dipsiz bir kuyu gibi; gidiyor bu yol karanlığa
Öleceğimi hissediyorum pek kısa bir zamanda
Herşey gibi hayat da kısa şu ahir-i zamanda
Ne bir saadet bulduk hayattan ne bir letafet
Savrulup gideceğiz inmezse eğer bir inayet
İki tarafa da yar olamamış bir oyuncu gibiyim
Sevabımı bilmem ama bin günah sahibiyim
Ey sevgimin gerçek Sahibi ve ey dünyamın Işığı
Kaldır düştüğü yerden, sahipsiz bırakma şu aşığı
